«پاشنه‌ی مرگ و افتخار | افسانه‌ی جاودان آخیلوس»
داستان افسانه‌ای آخیلوس، قهرمان شکست‌ناپذیر یونان با پاشنه‌ای فانی. روایتی حماسی از قدرت، مرگ و جاودانگی در دل جنگ تروا.
در سپیده‌دم اسطوره‌ها، آنجا که مرز میان افسانه و تاریخ گم می‌شود، مردی زاده شد که سرنوشتش با مرگ، قهرمانی، و یک نقطه ضعف کوچک درآمیخته بود.
او آخیلوس بود، جنگ‌جویی که در دل جنگ تروا، نامش را تا ابد در حماسه‌ها جاودانه کرد.
آخیلوس، پسر پله‌وس و تتیس، از همان آغاز با تقدیری متفاوت روبه‌رو شد. مادرش، الهه‌ی دریا، می‌خواست او را از آسیب زمان و مرگ برهاند. پس در کودکی‌اش، او را در رود مقدس استوکس (Styx) فرو برد.
آب این رود، که مرز میان جهان زندگان و مردگان بود، بدن او را شکست‌ناپذیر ساخت. اما جایی از بدنش که مادر با انگشتانش گرفته بود — پاشنه‌ی پای راستش — خشک ماند و بی‌دفاع.
سال‌ها بعد، در جنگ مشهور تروا، او به یکی از بی‌رحم‌ترین و در عین حال شکوه‌مندترین قهرمانان یونان تبدیل شد. شمشیرش خواب از چشم دشمنان ربود و نامش لرزه بر دل‌ها می‌انداخت. اما با تمام توانایی‌ها، تقدیر راه خود را یافت.
در واپسین روزهای جنگ، پاریس، شاهزاده‌ی تروا، به کمک الهه‌ای، تیر خود را به سوی پاشنه‌ی پا نشانه گرفت. همان نقطه‌ای که استوکس لمس نکرده بود.
تیر به هدف نشست… و اسطوره‌ای زمین‌گیر شد.
مرگ آخیلوس، نه تنها پایان زندگی‌اش، بلکه آغاز اسطوره‌ای بود که تا امروز، در هنر، ادبیات و زبان جاری‌ست. حتی امروزه، واژه‌ی “پاشنه‌ی آشیل” استعاره‌ای‌ست از نقطه‌ضعف هر انسان قدرتمند.